Previous
Next

Jacob

18 jaar, Leuven

Ik vind dit te ver gaan.

De gevolgen van de maatregelen overstijgen de gevolgen van het virus.

Dit hoeft echt geen verloren generatie te worden,

maar dan moeten ze ons wel toelaten om jong te zijn.

Illustratie: © Tinzi

Als eerstejaarsstudent leven met corona, dat is niet altijd even simpel. Waar deze tijd van mijn leven normaal de tijd van zelfstandigheid en vrijheid zou worden, zit ik nu plots als een volwassen werkend mens hele dagen voor een scherm. Sociaal contact heb ik maar weinig, tenzij via zoom of als ik een enkele keer met vrienden samenkom. Dat heet dan een ‘illegale bijeenkomst’. Al meermaals heb ik de neiging moeten onderdrukken om mijn laptop of gsm uit het raam te smijten, wanneer ik weer eens naar een saaie video-opname van een 'in-de-micro-ademende-prof' moest luisteren of wanneer de muziek van mijn zoom-dansles weer eens haperde. Mijn geduld is stilletjes aan volledig opgeraakt. Ik val moeilijk in slaap doordat mijn dagen zo eentonig zijn en ik pieker dat ik mooie jaren aan het wegsmijten ben.  En dan bedenk ik: wat heb ik te klagen?

 

In mijn naaste omgeving heb ik vrienden die dagelijks het geruzie van hun scheidende ouders moeten aanhoren en nergens heen kunnen. Vrienden die in zware financiële moeilijkheden zitten wegens corona. Vrienden die geen enkele motivatie meer hebben en dan maar hele dagen gamen. Vrienden die eetstoornissen aan het ontwikkelen zijn. Vrienden die volledig met zichzelf in de knoop liggen. Allemaal het slachtoffer van een ziekte waar zij nauwelijks vatbaar voor zijn. Ik vind dit te ver gaan. De gevolgen van de maatregelen overstijgen de gevolgen van het virus. Als de regering nu eens enkel de kwetsbaren in verplichte quarantaine hield… Vrije keuze of je live naar de lessen wil of online zal volgen. Wat ik vraag is vooruitzichten, en dat de mensen van mijn leeftijd terug het gevoel krijgen dat ze leven, dat ze niet vergeten en verwaarloosd worden. Dit hoeft echt geen verloren generatie te worden, maar dan moeten ze ons wel toelaten om jong te zijn.

 

Jacob, 18 jaar, Leuven