Previous
Next

Uma

17 jaar, Leuven

We hebben allemaal veel bijgeleerd,

en dan bedoel ik niet op school.

Illustratie: © Jelien Vervaeck

De eerste lockdown was om eerlijk te zijn een periode van zelfreflectie, een periode om tot rust te komen. Ik heb de eerste lockdown vrij goed ervaren. Ik ben verhuisd, heb gemerkt wie mijn echte vrienden waren en ik heb hier en daar goed gediscussieerd met mijn familie. Ik heb ook veel muziek gemaakt, take-away gedaan bij mama, gebeld met vrienden...

 

Maar na een paar weken, of maanden, begon het te lang te duren. Ik merkte het niet alleen aan mij, maar iedereen rondom mij was het beu. Het werd zwaar, zo alle dagen thuiszitten met altijd dezelfde mensen. (Toen dachten we zelfs nog dat het tegen december wel over zou zijn. Iets te idealistisch, haha.)

 

We hebben allemaal veel bijgeleerd, en dan bedoel ik niet op school. Ik denk dat we allemaal een kant van onszelf hebben ontdekt waarvan we hiervoor niet wisten dat we die hadden. Zelf ben ik lang positief gebleven, ik zei vaak dat we er wel uit zouden geraken, dat het niet meer lang zou duren, maar nu is mijn moed om positief te blijven eerlijk gezegd wel op aan het geraken. Het blijft maar duren en er lijkt maar geen einde aan te komen. Ik heb zin om terug met (meer dan 3) vrienden af te spreken, gezellig op café te gaan, lekker te gaan eten op restaurant en naar een concert of een leuke fuif gaan. Ik heb dit jaar genoeg in mijn bed gelegen, genoeg gewandeld en genoeg netflix gekeken, haha. Vanaf het moment dat dit voorbij is, weet ik dat iedereen alles gaat inhalen wat we hebben gemist in 2020.

 

Veel moed, veel knuffels en op een – hopelijk mooier - 2021!

 

Uma, 17, Leuven